Tag Archives: Germany

داود سرخوش “هنرمند اسطوره افغانستان”

داود سرخوش جايزه “هنرمند اسطوره افغانستان” را در سومين دور از جشنواره بين المللى موسيقى دف باما ٢٠١٧ در شهر هامبورگ آلمان، از آن خود كرد.

براى داود و هواداران داود تبريك باشد.

ادريس جويا

تحصن پناهجویان افغانستانى در برلین در اعتراض به اخراج اجباری

صدها تن از پناهجویان افغان با راه‌اندازی تحصن چهار روزه می‌خواهند در برلین اعتراض شان را در برابر اخراج‌های اجباری به افغانستان ابراز کنند. این تحصن در آستانه انتخابات پارلمانی آلمان راه‌اندازی شده است.

به گزارش دویچه‌وله، این تحصن روز پنج شنبه در برابر ساختمان وزارت خارجه آلمان در برلین آغاز شد. ادریس جویا، یکی از برگزارکننده‌گان این تحصن به خبرگزاری «ای.پی.دی» آلمانی گفته که دلیل برگزاری این تحصن، جلب توجه به سرنوشت پناهجویان افغان در انتخابات آلمان است. براساس گفته‌های او مساله سرنوشت پناهجویانی که خطر اخراج به مناطق جنگی تهدید شان می‌کند، کمتر در کارزارهای انتخاباتی مطرح شده است.

جویا اظهار می‌دارد این تحصن روز جمعه نیز در برابر وزارت خارجه آلمان و روزهای شنبه و یکشنبه در نزدیکی ساختمان پارلمان فدرال در «واشنگتن پلتس» منطقه‌ای که در آن نهادهای دولتی موقعیت دارند، ادامه خواهد یافت.

در این برنامه، روزانه از ساعت دوازده ظهر تا هشت شام تحصن اعتراضی در برابر اخراج پناهجویان به افغانستان برپا می‌باشد. به گفته سازمان‌دهنده‌گان، به صورت اوسط ۵۰۰ نفر از جمله پناهجویان افغان از سراسر آلمان در این اعتراض شرکت دارند. این تجمع اعتراضی از سوی گروه موسوم به «افغانستان کشور امن نیست» راه‌اندازی شده است. آگاهان به این باوراند که از دوسال بدین‌سو وضعیت امنیتی افغانستان بدتر شده است. در حالی که هرسال شمار قربانیان غیرنظامی جنگ و ترور در کشور بیشتر می‌شود، میزان قبولی پناهجویان افغان بدون دلیل روشن کاهش یافته است. دولت آلمان از سال ۲۰۱۵ بدین‌سو روند اخراج اجباری پناهجویان رد‌شده افغان را افزایش داده است. این کار با انتقادهای فعالان حقوق بشرمواجه شده است.

بدى ها و خوبي هاى قانون جديد پناهندگى در آلمان

“قانون تسریع پناهندگی” که به تازگی توسط بوندستاگ یا مجلس نمایندگان پارلمان آلمان تصویب شده، روند رسیدگی به درخواست های پناهندگی را تسریع می کند. منتقدان اما می گویند که این قانون ناقض قانون اساسی آلمان است.
انگلا مرکل، صدراعظم آلمان روز پنجشنبه بار دیگر با کلماتی بدفرجام جلسه بحث درباره این پرسش را آغاز کرد که “با شمار زیاد آوارگانی که به آلمان می آیند، چه باید کرد؟”

مرکل گفت که این “یک آزمون تاریخی” برای آلمان است. او به نمایندگان پارلمان آلمان گفت: «ما واضحتر از هر زمانی تجربه می کنیم که در دنیای “جهانی سازی” شده ما، جنگ، بحران، نبود چشم انداز آینده که فکر می شد خیلی دورتر از ما هستند، روز به روز به درهای خانه ما می آیند.»

هرچند او گفت که نیاز است تا دیگر کشورهای اتحادیه اروپا نیز کمک کنند، از نمایندگان پارلمان خواست تا از اقدامات جدید او برای مقابله با این مشکل حمایت کنند. این اقدامات که زیر نام “قانون تسریع پناهندگی” جمع شده اند، قرار است از اول نوامبر به اجرا گذاشته شود؛ اما با این همه، پیشاپیش انتقادهایی را از سوی سازمان های امدادی آوارگان به همراه داشته است. سازمان “پرو ازول” یکی از مهمترین نهادها، این طرح را “قانون مغایر ادغام” پناهجویان نام نهاده است. این سازمان در بیانیه ای گفته است: «به ضرر جامعه ما است که این قانون برای دفاع و دفع [پناهجویان] تنظیم شده است».

در همین حال، سازمان “دی. ای. وی” یا “داف” که متشکل از 66 هزار حقوقدان است، نیز از این قانون، بیشتر به خاطر شتابزدگی آن انتقاد کرده است. این سازمان حقوقی در بیانیه ای گفته است: «رفتار با آوارگان، به ویژه از منطقه بالقان، فراتر از واقعیت های عینی موجه می رود.»

اقامت در “مراکز اولیه ثبت نام” به مدت [تا] شش ماه؛ در حال حاضر این مدت سه ماه است.

اقامتگاه “اولیه ثبت نام” در آلمان شامل سالون های ورزشی، انبارهای صنعتی، انبارهای متروکه و هر ساختمان بزرگ دیگر است که ادارات دولتی محلی در اختیار دارند و آن را در ماه های اخیر تبدیل به اقامتگاه اضطراری پناهجویان کرده اند.

به گفته سازمان “پرو ازول”، این یک طرح فاجعه بار است؛ نه تنها به خاطر این که این اقامتگاه ها بیش از حد مزدحم شده اند، بلکه آنها هدف حملات گروه های راستگرا در سراسر کشور قرار داشته اند. علاوه بر آن، گزارش هایی از خشونت، تجاوز و جرایم کوچک میان آوارگان در این اقامتگاه ها وجود داشته است. تمام این مشکلات با قانون جدید افزایش خواهند یافت.

سازمان “داف” نیز هم عقیده است و گفته است: «این مساله یقینا با تسریع روند پناهندگی تطابق ندارد». علاوه بر آن، از آنجایی که آوارگان تا وقتی که در اقامتگاه اولیه هستند اجازه کار ندارند، این قانون اتوماتیک سد دیگری برای کار آوارگان ایجاد می کند. بنابراین، هزینه دولت افزایش می یابد و چانس ادغام آوارگان با جامعه نیز کم می شود.

مزایای غیر نقدی

تاکنون، آوارگان 143 یورو (معادل 163 دالر) ماهانه از دولت دریافت می کنند. اما حالا دولت گمان می کند که این یک “انگیزه غلط” برای آوارگان است؛ بنابراین قصد دارد تا به جای پول نقد، مزایای غیر نقدی دیگر را “تا جای ممکن” مهیا بسازد.

 

این وضعیت فقط اخیرا به اجرا درآمده است. زایدلر از سازمان “داف” در این مورد می گوید: «در ایالت بایرن پیش از این شما می توانستید هر دو هفته یک بسته غذا دریافت کنید؛ بدون آن که بدانید داخل آن چیست و آیا آن را خوش دارید یا خیر؛ یا این که آیا کهنه است. وحشتناک بود. حالا خوب شد که این وضعیت تغییر کرده است». او در ادامه می گوید: «با مزایای غیر نقدی، شما آزادی انتخاب ندارید. و این البته آمدن آوارگان را متوقف نمی کند. این که تصور کنیم مردم به خاطر 143 یورو می آیند، ادعای پوچ است.»

سازمان “پرو ازول” همچنان فکر می کند که طرح “مزایای غیر نقدی” به بروکراسی بیشتر منجر می شود و هزینه بیشتری را روی دست دولت می گذارد؛ و همچنان سبب می شود تا از ادغام آوارگان جلوگیری شود. بر اساس این طرح، آوارگان هر وقت که به پول نقد نیاز داشته باشند –مثلا برای سیم کارت یا تکت ترانسپورت –مجبورند به مراکز اداری مراجعه کنند.

از این ها گذشته، سازمان “داف” می گوید که مفهوم “انگیزه های غلط” یکی از اهداف “محکمه قانون اساسی” در سال 2012 بود که در آن گفته شد: «پایین نگهداشتن مزایا در سیاست مهاجرت به منظور جلوگیری از انگیزه [پناهجویی] … نمی تواند توجیه کننده نزول استندارد مزایا به زیر خط معیار حداقلی فرهنگی اجتماعی و عملی [جامعه] باشد».

  

عدم اطلاع پناهجو از اخراجش

بر اساس قانون جدید، مقامات دیگر پناهجویی را که پذیرفته نشده، از اخراجش پیش از موعود مطلع نمی کنند. سازمان “داف” می گوید که این نکته نقض قانون اساسی آلمان مبنی بر شفافیت در ادارات دولتی است، اما این تنها دلیل انتقاد نیست. خانم گیزلا زایدلر، رئیس کمیته پناهندگان سازمان “داف”  گفت: «این اقدام به معنای “عملیات شبانه” است؛ این که یکی از سر کارش گرفته و مستقیم سوار هواپیما شود.» زایدلر در ادامه می افزاید: «ما بسیار دوسیه هایی داشته ایم که فردی مریض بوده، یا دلایل خانوادگی برای ماندن داشته، یا حامله بوده، یا طفل بودند. بسیار تجربیات بی رحمانه ای وجود داشته اند. من فکر می کنم که بسیاری از مردم در میدان هوایی مقاومت خواهند کرد؛ و حتا تلاش برای خودکشی وجود خواهد داشت. تمام چیزهایی را به چشم خواهیم دید که ما در گذشته از آن عبور کردیم تا به اخراج انسانی افراد برسیم.»

کشورهای بیشتری شامل “کشورهای مبدای امن” می شوند

آلمان از سال 1993 تاکنون فهرستی از کشورها را در اختیار دارد که آنان را “کشورهای مبدای امن” می نامد. در این سال، آلمان با موج بزرگی از پناهجویان مواجه شد که از کشورهای منطقه می آمدند. تاکنون این فهرست شامل کشورهای عضو اتحادیه اروپا، ناروی، سویس، غنا، سنیگال، بوسنیا هرزگوینا، مقدونیه و صربستان بود؛ اما در قانون جدید، سه عضو دیگر کشورهای بالقان یعنی البانیا، کوزوو و مونتنگرو نیز اضافه شده اند.

به گفته سازمان حقوقی “داف”، طبقه بندی کشورها به عنوان “کشورهای امن” نیازمند یک ارزیابی کامل و دقیق از وضعیت این کشورها بر اساس قانون اساسی و قانون اروپا می باشد. این سازمان گفته است: «این شرایط نمی توانند در یک روند قانونگذاری سریع مانند آنچه که اتفاق افتاده، ارزیابی شوند.»

کورس های بیشتر ادغام اجتماعی

یکی از جنبه های مثبت قانون جدید پناهندگی آلمان، گسترش کورس های ادغام اجتماعی است. این کورس ها شامل “کورس زبان آلمانی و “زندگی در آلمان” می باشند. پناهجویان نه تنها آنانی که به عنوان “پناهنده” شناخته شدند، بلکه تمام افراد (به غیر از آنانی که از کشورهای امن هستند) می توانند در این کورس ها شرکت کنند. زایدلر می گوید: «این درخواست مدت ها پیش مطرح شده بود. کورس خوب است اما تغییری در دیگر محدودیت های قانون جدید ایجاد نمی کند.»

با این همه زایدلر می گوید: «دلیل اصلی که آوارگان به آلمان آمده اند، بازار کار این کشور است. چون آنها می بینند که نرخ بیکاری در این کشور پایین است؛ بنابراین آنها می آیند چون می خواهند کار داشته باشند.»

DW.COM

آلمان: دوهفته ديگر روند ديپورت آغاز ميشود

بسته تغییرات گسترده در قوانین پناهندگی که توسط وزارت کشور آلمان تهیه شده بود در پارلمان این کشور به تصویب رسید. یکی از هدف‌های این تغییرات اخراج سریع‌تر پناه‌جویانی است که تقاضای پناهندگی آنها رد می‌شود.
توماس دمزیر، وزیر کشور آلمان و بسیاری از سیاست‌مداران این کشور، موج عظیم پناه‌جویان در ماه‌های گذشته را “چالش بزرگی” خوانده‌اند که ساماندهی آن، از جمله نیازمند بازنگری در قوانین موجود است.

پیشنهادهای وزارت کشور برای بازنگری در قوانین پناهندگی آلمان روز پنج‌شنبه (۱۵ اکتبر/ ۲۳ ميزان) در پارلمان فدرال (بوندس‌تاگ) به بحث گذاشته شد و با رأی اکثریت نمایندگان به تصویب رسید.

بر اساس گزارش‌ها در این نشست ۴۷۵ نماینده به بسته پیشنهادی وزارت کشور رأی موافق و ۶۸ نماینده رأی مخالف دادند. ۵۶ نماینده نیز به این بسته رأی ممتنع داده‌اند.

افزایش و شتاب اخراج پناه‌جویان

کوتاه کردن زمان رسیدگی به درخواست پناهندگی پناه‌جویان و اخراج سریع‌تر کسانی که تقاضای پناهندگی آنها رد شده، از جمله تغییراتی است که در پارلمان فدرال آلمان به تصویب رسید.

سخت‌گیری بیشتر در مورد کسانی که تقاضای پناهندگی‌شان رد شده و جایگزینی کمک‌های نقدی با مواد غذایی و وسائل مورد نیاز متقاضیان پناهندگی در اقامت‌گاه‌های موقت از دیگر نکاتی است که قانون‌گذاران بر سر آن به توافق رسیده‌اند.

همچنین مطابق قوانین جدید کسانی که با تقاضای پناهندگی آنها موافقت نشده، اما از ترک آلمان خودداری می‌کنند از دریافت هرگونه کمک‌های اجتماعی محروم خواهند شد.

در قانون جدید پناهندگی، سه کشور دیگر حوزه بالکان (آلبانی، کوزوو و مونته‌نگرو) به مجموعه “کشورهای مبدأ امن” اضافه شده‌اند.

با این حساب شهروندان این سه کشور از آنجا که در کشورشان “تعقیب سیاسی و مجازات‌های غیرانسانی” وجود ندارد، تقریبا امکانی برای پناهنده شدن به آلمان ندارند و اخراج آنها می‌تواند با سرعت بیشتری انجام شود.

گسترده‌ترین تغییرات از دهه ۹۰

به موازات این محدودیت‌ها، بر اساس قوانین جدید امکان جذب شدن در جامعه برای آن دسته از پناه‌جویانی که احتمال موافقت با تقاضای پناهندگی‌شان بیشتر است، با اقدام‌هایی نظیر افزایش دوره‌های آموزش زبان بهتر خواهد شد.

هدف از بخش دیگری از تغییرات در قانون یادشده، بهبود وضعیت نوجوانانی است که بدون همراه به آلمان پناهنده می‌شود. قرار است با اجرایی شدن قانون جدید تمام ایالت‌های آلمان در پذیرش این دسته از پناه‌جویان همکاری کنند.

توماس دمزیر، بسته پیشنهادی وزارت کشور را “بزرگ‌ترین و گسترده‌ترین تغییرات در قوانین پناهندگی آلمان از دهه ۹۰ میلادی” خوانده است.

قرار است قانون جدید پناهندگی فردا در “بوندس‌رات” (مجلس متشکل از نمایندگان دولت‌های ایالتی) بررسی و پس از تصویب نهایی، از حدود دو هفته بعد (اول نوامبر) به اجرا گذاشته شود.

انتظار می‌رود این شورا نیز با تغییرات پیشنهادی موافقت کند. کابینه دولت ائتلافی آلمان ۲۹ سپتامبر پس از رایزنی با نمایندگان ۱۶ ایالت، بسته پیشنهادی تغییر قانون پناهندگی را تصویب کرده بود.

  

انتقاد از “اقامت پادگانی”

یکی دیگر از تدبیرهای جدید وزارت کشور افزایش زمان اقامت پناه‌جویان در اقامت‌گاه‌های موقت اولیه از سه ماه کنونی به شش ماه است.

با این تدبیر قرار است مراحل رسیدگی به درخواست پناهندگی پناه‌جویان در دوران اقامت‌شان در این اقامت‌گاه‌ها به پایان برسد و کار اخراج کسانی که تقاضای آنها رد شده آسان شود.

مطابق قانون جدید، برای جلوگیری از فرار و پنهان شدن احتمالی کسانی که تقاضای پناهندگی آنها رد شده، نتیجه بررسی پرونده این دسته از پناه‌جویان زمانی به اطلاع آنها می‌رسد که مقدمه اخراج‌شان فراهم شده باشد.

در قانون جدید شهروندان کشورهای حوزه بالکان می‌توانند در صورت داشتن قرارداد کار یا کارآموزی معتبر، به عنوان مهاجر وارد آلمان شوند، به شرط این که دو سال قبل از ورود از کمک‌های ویژه پناه‌جویان استفاده نکرده باشند.

برخی نهادهای مدنی و تشکل‌های حامی حقوق پناهندگان از بخش‌هایی از قانون جدید به شدت انتقاد می‌کنند و دوره شش ماهه اسکان پناه‌جویان در اقامت‌گاه‌های موقت را “اقامت پادگانی” می‌خوانند.

این تشکل‌ها اقامت طولانی در اقامت‌گاه‌ها را مانع جذب بهتر و سریع‌تر پناه‌جویان در جامعه آلمان می‌دانند. این در حالی است که وزارت کشور معتقد است تغییرهایی که مجلس به تصویب رساند راه ادغام پناهندگان با جامعه میزبان را هموارتر از گذشته می‌کند.

DW.COM

آلمان كنترل مرزهايش را ادامه ميدهد

از آن جایی که سرازیری مهاجران به آلمان ادامه دارد، کنترول مرزهای این کشور به خصوص مرز مشترک با اتریش تا پایان ماه اکتبر ادامه می یابد. اما احزاب سیاسی آلمان در مورد ایجاد زون های ترانزیتی تردید دارند.
به گزارش خبرگزاری فرانس پرس، آلمان فدرال طی یک نامه، اتحادیه اروپا را مطلع کرده است که کنترول مرزها را تا 31 اکتبر تمدید می کند. یک سخنگوی حکومت آلمان توضیح داد که “وضعیت در مرزها طوری است که ما نمی توانیم از اتخاذ این تدابیر جلوگیری کنیم. آلمان باید «به روند بازگشت به نظم و قاعده در سیاست مهاجران ادامه دهد».
یورگ رادِک معاون رییس اتحادیه پولیس آلمان این تصمیم را تایید کرد، اما به این نیز اشاره نمود که نیروهای امنیتی حکومت مرکزی و ایالات زیر فشار قرار دارند.
آلمان و اتریش در آغاز ماه سپتمبر در مورد ورود هزاران مهاجر از هنگری، سهولت ایجاد کردند. اما شمار بیشتر این مهاجرین می خواستند با عبور از اتریش، به آلمان برسند. بعد از آن توماس دیمیزیر وزیر داخله آلمان در نیمه ماه سپتمبر دستور داد که مرز را موقتاً کنترول کنند.
زون های ترانزیتی به “عنوان یک امکان، نه راه حل کامل“
در منازعه در مورد ایجاد زون های ترانزیتی در مرزهای خارجی آلمان، سیاست مداران امور داخلی جناح پارلمانی احزاب سوسیال مسیحی و دموکرات مسیحی آلمان با انگلا مرکل صدراعظم این کشور روی این مساله اتحاد نظر دارند که زون های ترانزیتی “حل کامل” نیست، بلکه می تواند امکانی برای جلوگیری از ازدحام هرچه بیشتر مهاجرین باشد.
اشتفان مایر، سخنگوی جناح پارلمانی این دو حزب متحد در این ارتباط به خبرگزاری آلمان بعد از دیدار کارشناسان امور داخلی در دفتر صدارت در برلین اشاره کرد. او افزود که این دو حزب متحد از دو هفته به این سو، با حزب سوسیال دموکرات (حزب ایتلافی در حکومت) در این باره بحث می کنند که آیا پیشنهادی در مورد ایجاد اردوگاه های بزرگ که تاهنوز از جانب این حزب رد می شود، می تواند راهی مناسبی در زمینه بحران مهاجرت باشد یا نه.
احزاب سوسیال مسیحی و دموکرات مسیحی دلیل می آورند که با ایجاد چنین اردوگاه هایی، ممکن است مهاجرینی که به دلایل اقتصادی به آلمان می آیند و هیچ امیدی برای پناهندگی ندارند، و یا آنهایی که بدون اسناد هستند، مستقیماً رد مرز شوند.
مرکز اولیه پذیرش آوارگان در شهر پاساو
انگلا مرکل به روز دوشنبه شب توضیح داد که ایجاد زون های ترانزیتی، در مورد شمار بزرگ مهاجرین، عملی نخواهد بود، اما در موارد مشخصی می توان آن را در نظر گرفت. هایکو ماس، وزیر عدلیه از حزب سوسیال دموکرات و توماس اوپرمن رییس جناح پارلمانی از همین حزب، از این سیاست دو حزب متحد انتقاد کردند.
آیا ایجاد اردوگاه های بزرگ با قاعده اتحادیه اروپا همسان است؟
هورست زیهوفر رییس حزب سوسیال مسیحی آلمان انتقاد حزب سوسیال دموکرات این کشور را غیر موجه خواند و آن را به عنوان موضع گیری “تاحدی غیر واقعگرانه” رد کرد. او در نشست کابینه در مونشن گفت که مراکز ترانزیتی اقدامی است که قاعده اتحادیه اروپا به وضاحت به عنوان امکان در نظر گرفته است.
ایالت بایرن تا به حال، فشار اصلی موج مهاجرین را از اتریش به دوش دارد. اما از دید کمیسیون اتحادی اروپا در بروکسل، وضعیت تا این حد واضح نیست. روزنامه آلمانی “دی ولت” با اشاره به ملاحظات حقوقی، نوشته است که مقامات بالارتبه اتحادیه اروپا می خواهند در دراز مدت، ایجاد اردوگاه های جمعی را در کشورهای عضو فقط در مرز های خارجی یک کشور سومی اجازه دهند و میان کشورهای که به حوزه شنگن تعلق دارند، ایجاد چنین اردوگاه های فقط به صورت استثنایی و کوتاه مدت قابل تصور است.

DW

September 4th 2009 – An Open Wound

20131213-182646.jpg

If someone would decide to bomb a large group of people whilst being aware of the fact that civilians are most likely to be among them he would probably face massive legal prosecution. The court in Bonn, Germany, has now declared that the man who did excactly this, was doing nothing but his job.
It was on September the 4th, when two tank trucks loaded with petrol got stuck in the shallow bed of Kunduz river. The trucks had been abducted by the Taliban the day before, but had then been abandoned in the mud for the moment. At night, more than a hundred Afghans from a dozen surrounding villages gathered around the vehicles to look for things that might still be of use, like clothes or food. Especially the prospect of free gas, which many couldn’t afford, attracted people of all different ages.
In the Camp of german soldiers 15 kilometres away, the commander of „provincial reconstruction team Kunduz“ colonel Georg Klein receives reports on the gathering of Afghans on the trucks that where captured the day before. Believing that the people on the Kunduz river sand bank are opposing military insurgents, he orders US-force bombers to deliver heavy artillery. When the bomber pilotes send live video pictures from their front cameras that show a huge group of people, they ask colonel Klein several times if they should not rather try to chase away the people by flying close to the ground. His answer is a clear no. But nstead of the six bombs that Klein had instructed, the pilots drop two. Their doubts are to be cofirmed as justified.
In this night, more than 130 people die. Nearly fourty are children from the age of five to 16, the rest are mostly farmers, tractor drivers, common people. But most importantly, they were fathers to a total of over 160 children who’s families are now on their own. In fact, no more than five of the people killed where members of the Taliban.
While the lives of so many where destroyed in a few minutes, back in Germany colonen Klein has been promoted to a higher position within the military. Two victims of the Kunduz massacre had pledged for compensation at the high court in Bonn: Abdul Hannan, who had lost his two sons aged eight and twelve, and Quraisha Ra’uf who’s husband was killed in the NATO bombing attack. She now has to raise six children on her own. But on December 11th, their attorney Karim Popal had bad news for them. Klein and the federal republic of Germany had not been found guilty. The colonel for example said, he could only identify tiny black dots on the video screens. Also he could’t be sure that there was no cooperation with the enemy, the Taliban. All in all, this judgement has been very unsatisfying not only for the attorney Popal and the victims Hannan and Ra’uf, who have to carry the trial costs by themselves. It is seen very critically throughout Germany, but for the Afghan people and all the victims of Kunduz it is a humiliation to see the man who killed their children has not even been suspended from office, but even gets to work in a higher position. Justice has not been done, considering that the Kunduz massacre in 2009 was the worst atrocity by German soldiers since 1945. Karim Popal promised to initiate another trial.
The jugement that has been made in Bonn is yet another symbol for the inequality in treatment of people in the Middle East and the west. The former german politician and author Jürgen Todenhöfer sums this up with the statement: „In the last few years, Afghanistan has whitnessed several 9/11s.“

Edris Joya, afghan freelance journalist

20131213-182806.jpg

جنگ نهان، پيامد پنهان

20131211-180805.jpg

بعد از حضور نيروهاى ناتو و نمايندگى هاى بيش از پنجاه و دو كشور هاى غربى در افغانستان، پديده اى به نام انتحار و انتحاى متولد شده و روز به روز رشد كرد.
اين نمو تا به كجا ادامه داشته باشد خدا نميداند بلكه افسارش بدست ايالات متحده آمريكا، پاكستان و ايران ميباشد.
امروز چهار شنبه يازدهم دسامبر ٢٠١٣ ميلادى، باز هم شاهد يك حمله ديگر انتحاري در نزديكى ميدان هوايى كابل بوديم كه در نوع خودش بينظر بود.
در اين أيام بازاهاى خريد كريسمس در كشورهاى عضو ناتو دوام دارد و هر كسى مشغول خانه تكانى و تدابير سال جديد ميلادى ميباشد و ناگهان بمبى در كابل صدا ميكند و همه هرسان به بستگان خويش تماس ميگيرند كه چقدر صحبت زبيح الله مجاهد سخنگوى طالبان صحت دارد كه به گفته وى دو موتر آلمانى شديدا آسيب ديده و ده نفر از سربازان آلمانى كشته و زخمى شده اند!!!
كشته شدن و زخمى شدن اين سربازان مورد بحث نيست چون رسانه هاى داخلى و خارجى به اندازه كافى به اين موضوع رسيدگى ميكنند، بحث اصلى سربازانى است كه زنده هستند و با هدف از بين بردن همين طالبان خانه و كاشانه امن خود را در غرب رها كرده و راهى افغانستان شدند ولى به يك باره چهره ديگرى از جنگ ميبينند.
طالباني كه آنها براى كشتنشان آمده اند همسو، دوست و رفيق غرب است، طالباني كه روزانه مسئوليت خون هاى بيگناه زيادى را أعم از كودكان و زنان به عهده ميگيرند، همين سربازان بايد اعاشه، مهمات و پيسه را تحويل همين جنگجويان مسلح بدهند.
وقتى كه اينها دوباره به خانه هايشان برميگردند هر كدامشان بيمارى روانى در جامعه به شمار مي آيند، بيمارانى كه هدفشان جنگ با طالب است ولى با پيامد و دست آورد هاى ديگرى مواجح ميشوند.
سالها طول ميكشد تا اين سربازان از اين شوك روحى و روانى بيرون بيايند ولى هيچ كدام از اين سربازان عضو ناتو حق مصاحبه با رسانه ها ندارند تا مبادا پيامد جنگ در افغانستان آشكار شود، چون تُف سر بالا محسوب ميشود برايشان و دولتشان.
چندى پيش سربازان بريتانيايى برگشته از افغانستان كه دچار افسردگى شديد روحى و روانى شده بودند و تا حالا هم تحت مداوا ميباشند.
سوال اينجاست كه چرا اين سربازان به جاى اينكه با غرور بگويند ما مبارزين تروريست (طالبان) هستيم و با افتخار برگردند به خانه هايشان همگى سر خم و افسرده بازميگردند و حاضر به مصاحبه با هيچ رسانه اى نيستند؟؟؟
در بالا كمى به پاسخ اين سوال اشاره كردم و آن اين است كه اين جنگ به نام طالب، جنگى بر عليه خودشان است چون اين طالب فقط عروسك خيمه شب بازى است كه غرب و كشورهاى همسايه افغانستان از آن براى پيشبرد أهداف خود استفاده ميكنند.